روزی بود روزی نبود غیر از خدای یکتا چیزی نبود . فقط خداوند بود و با او چیزی نبود . نه زمینی بود، نه چمادی بود ، نه نباتاتی بود ، نه حیواناتی و نه انسانی و نه جهان ریز اتم ها الکترونها و پروتونها و نوترونها وهسته ها و میکروب ها و کوارک ها و هیگزها و نه جهان درشت کرات و نه منظومه ای و نه کهکشانی و نه زمانی نه مکانی و نه فضایی نه قبلی و نه بعدی بود سحن به ظاهر متناقص اما به درستی فقط خدا بود بس و می گویند خداوند قبل از آفرینش به چه چیزی می پرداخت و مشغول چه کاری بود اینگونه پرسش ها نادرست است و جزء تصورات ذهنی انسانها چیزی بیش نیست مفاهیم این چنینی مثل ((قبل)) و ((بعد)) ((مشغول )) ((کار)) و یا غیر.... همه از مقولات این جهان هستند وقتی که می گوییم روزی که روزی نبود یعنی قبل و بعد هم وجود نداشت و قبل و بعد راهی بر خدا ندارد و اینها جزء مخلوقات خداوند یکتا می باشد امام صادق علیه السلام می فرمایند (( خداوند نه به زمان و مکان موصوف می شود و نه به حرکت و انتقال و نه به سکون ، بلکه او خالق زمان و مکان و حرکت و سکون و انتقال است ))  حالا تا شما یک خط از نوشته های بنده را مطالعه می کنید میلیونها کیلومتر بر حجم جهان افزوده می شود ((الله و اکبر ))و در کتاب آسمانی می فرماید (( آسمان را به قدرت خود برافراشتیم و ما آن را می گسترانیم )) تا الان طبق محاسباتی که دانشمندان  با کربن 14 روی ماده انجام داده اند  حدود 123 میلیارد سال از عمر هستی (مادیات ) سپری می شود و حدود 123 میلیارد پیش خداوند اراده فرمود تا جهانی زیبا بیافریند اگر با همین محاسبه به عقب برگردیم ( با سفینه دو موتوره علم و خیال ) به جایی می رسید که جهان به اندازه یک اتم فشرده و یا یک کمی بزرگتر بوده  و تمام عصاره هیگز و برنامه های مربوط به هستی در درون همین اتم در حالت فشرده بوده امام رضا علیه السلام می فرمایند (( پس شکافت میان قبل و بعد را تا دانسته شود که نه قبلی بر او هست و نه بعدی )) و امام علی علیه السلام می فرمایند (( سکون و حرکت بر او جاری نمی شود و چگونه جاری می شود بر او چیزی که خود آن را به جریان انداخته است و چگونه بر می گردد به او چیزی که خودش آن را ابداکرده است و چگونه پدید می شود در او چیزی که خودش آن را پدید آورده است )) ادامه دارد .....