نقطه ی که مدنظر است دارای بعد نیست و طول و عرض ندارد محلی است که همه چیز ازآن شروع شده و وقتی که عینیت پیدا کرده اند از اصلش (نقطه) دور شده و دارای ابعاد چند وجهی شده اند که معمولاً شرق و غرب و شمال و جنوب و بالا و پایین (عمق) جهان با این عظمت از نقطه شروع شده که نقطه ی که مد نظر بنده است آنقدر ریز و کوچک است که قابل شکافتن نیست و امام صادق (ع) در این زمینه می گوید جهان  از یک جرثومه بوجود آمد و آن جرثومه دارای دو قطب متضاد سبب پیدایش ذره گردید و آنگاه ماده بوجود آمد و ماده تنوع پیدا کرد و تنوع ماده ناشی از کمی یا زیادی ذرات آنها می باشد.حالا همین نقطه در قید زمان و مکان نیست و چون بعد ندارد آغازگر همه چیز است و پایان همه چیز هم همین نقطه است یعنی اگر شما بخواهی یک دایره بکشی ناگزیری مرکز را با یک پرگار مشخص کنی و الی دایره کشیده نمی شود اصلاً هیچ دایره ای بدون نقطه نیست و هیچ دواری بدون نقطه نیست حتی کهکشانها نیز مرکزیتش با نقطه آغاز می شود  و جالب اینجاست که دایره وابسته به نقطه است و تکیه به نقطه دارد اگر نقطه نباشد دایره هیچ است و معنی و مفهوم ندارد و چون مرکز دایره نقطه است همه چیز به اصل خود بر می گردد یعنی دور میزند و راه گریزی به جزء دور نقطه ندارد تازه هر آن فدای دور نقطه است و از نقطه نمی تواند دور باشد وهمیشه تمایل دارد به نقطه نزدیک شود و بین نقطه و دایره جاذبه عجیبی وجود دارد که استحکام و پایداری هر جسم به این جاذبه بستگی دارد و جالبتر از همه چیز جاذبه از سوی نقطه است نه از سوی دایره ولی ما انسانها آنقدر به امورات زندگی روزانه و دوار مشغول هستیم متوجه این موهبت نقطه نمی شویم این نقطه تمام کمال همه جا هست هیج جای و مکانی در عالم هستی بدون نقطه نیست و این نقطه نمی تواند شریک داشته باشد چون اگر یک نقطه دیگر در کنار نقطه اصلی باشد آنموقه تمام نظام هستی بهم می خورد خدایا به عظمتت شکر و حمد وسپاس به قدرتت که تمام هستی و علام ملکوت از آن توست و تو تنهایی و هیچ مونسی و شریکی نداری سپاس و ستایش مخصوص تواست خدایا ذره ای که بنده آنرا نقطه نامیدم درست است نقطه است ولی آنقدر وسیع هست که هیچ جهتی از غیر متنهای بودن ندارد و تو ازلی و ابدی هستی (اسلام فرزانه )