جاودانگی چیست : جاودانگی در دنیای اتم و ماده هیچ معنی و مفهومی ندارد چون هرچیزی که در قید زمان و مکان باشد اصلاً ابدا جاودانگی معنی پیدا نمی کند دلیلش هم یک خورد فکر کنید سریع می فهمید پس با این وصف نظریه اندیشه تناسخ در آیین هندو و تائو و طرفداران تناسخ هم خود به خود رد می شود پس جاودانگی در کجا است آیا داخل انرژی کل نهفته است که مثلاً فیزیکدانان می گویند انرژی از بین نمی رود ولی از حالتی به حالت دیگر تبدیل می شود و این انرژی در قید زمان و مکان است پس چطور تا حدودی به مرز جاودانگی نزدیک شده آیا انرژه مبدا آفرینش با انرژی اکنون فرقی دارد یا اینکه به ظرفیت انرژی چیزی اضافه شده و یا از آن کم شده اینها سوالاتی هستند که اگر یک خورد به دریای افکار لایتناهی غواصی کنی همه چیز تا حدودی روشن می شود بلی انرزی هم در قید زمان و مکان است هر چیزی که موج و یا حرکت ، چه از درون اعماق و چه از بیرون گسترده داشته باشد دارای انرژی است با این اوصاف پس نتیجه می گیریم که همه چیز دارای انرژی است حتی سایه ی هر چیز ( شاید باورتان نشود ولی یک خورد فکر کنید این مسئله برای شما روشن می شود ) پس جاودانگی کجاست : و این کلمه جاودانگی را فقط و فقط انسان می فهمد هیچ موجودی به غیر از انسان مفهوم این واژه را نمیداند پس دوستان صدرصد یک خبرهای است با من همراه باشید تا این موضوع را بشکافیم و نتیجه نسبی بگیریم

((سوال از کجا آمده ام ، میلیاردها سال کجا بوده ام و الان کجا هستم وبه چه منظوری هستم و به کجا دارم می روم و میلیاردها سال بعد کجا خواهم بود و به چه منظوری و در کجا تا ابد زندگی خواهم کرد ))این ها سوالاتی هستند که در شکم زمان و مکان گفته می شود و اگر هر کدام از اینها را (گذشته خیلی قبل و آینده خیلی  دور ) را ادامه بدهیم باز به سر خط بر می گردیم یعنی ((حال)) هرچند به نظر بنده اصلاً زمانی به نام حال وجود ندارد چون اگر عمقی فکر کنیم می بنیم همه چیز خیلی سریع با سرعت نور شاید هم بیشتر در گذر است (انسان و هر چیزی از سلول تشکیل شده سلول از مولکول، مولکول از اتم، اتم از الکترون و پروتون و نوترون و اینهم از کوارک ها بعد........تا می رسیم به هیگز یا ذره خدا )پس نتیجه میگیریم که دنیای ابدیت و جاودانگی بعد از مرحله مرگ دنیوی مرگ برزخی و مرگ قیامت تازه می رسی به جهان ابدیت به به به به به چه دنیای با صفا که شبیهی در عالم هستی نخواهد داشت